Gebeden en Gedachten

Bah! Dat was het eerste woord dat me ontglipte toen ik maandag wakker werd. Ik had helemaal geen zin in de nieuwe dag. Slecht geslapen, teveel gestress vanwege van het kastje naar de muur, gedoe in de familie, zorgen om mijn vader in het verpleeghuis. Ergernissen om Trump, wanhoop om Israël en de Palestijnen. Kan het wel wat worden met de mensheid?

Bah. Ik schrok ervan. Zo moet het ook niet zei ik tegen mezelf. Straks bij het eten eerst maar eens m’n gevoelens nagaan, m’n gedachten op een rijtje zetten en voor mezelf uitspreken waar het voor mij op aankomt. Bidden?

Zo had ik wel geleerd het te noemen. Maar ik was er door de jaren heen in teleurgesteld geraakt. Omdat ik nooit een licht zag of een stem hoorde. Ik kreeg geen ingeving, droomde geen dromen van betekenis, ontving geen nieuwe levenskracht, er verscheen geen engel of wat dan ook. Terwijl je van de Bijbel de indruk krijgt, dat deze dingen er gewoon bij horen.
Nog moeilijker te verteren: dat ik al biddende niets van God merkte. Geen gevoel van nabijheid, vrede, rust oid. Terwijl er in de kerk steeds vaker gezongen wordt over God die altijd en overal bij je is en zal zijn.

Eigenlijk was bidden steeds meer een gesprek in mezelf geworden. Alleen begon het niet met Bert, denk nog eens even rustig na maar als vanouds met Eeuwige God, goede Vader in het Verborgene, heilige Geest of Here Jezus. Want bidden helemaal opgeven, dat ging gewoon niet. Zo ook deze morgen. Zo ongeveer ging mijn gebed:

Here Jezus, zie naar mij om

Help me met deze dag

Ik heb er helemaal geen zin in

Help me om niet zuur of bitter te worden

Help me om niet anderen tot last te zijn

Ik weet dat daar het geluk niet wacht

Beziel mij door uw goede Geest

Mogen uw waarden en normen

mij de hele dag voor ogen staan.

Help me een mens van vrede te zijn

iemand die delen kan

en van vergeven weet

Iemand met geduld,

met aandacht en begrip voor de ander

Iemand die in de verte op U lijkt

omdat niet mijn kleinzielige ik

maar uw royale Geest in mij de toon aangeeft

Bewaar me bij uw wil en bedoelingen

Help me die te willen en te doen

royaal en van harte zoals U zelf ooit.

Want daar ligt mijn leven, mijn geluk

ook als het leven mij tegenstaat.

Heer, ontferm U

Heer, ontferm U over mij

en over al die andere mensen van goede wil

Heer, ontferm U over ons allen

Verhoor mijn gebed omwille van uw goedheid

AMEN

Daarna ging ik gewoon aan de slag met de dingen die op mij wachtten.

Toen ik s avonds de balans opmaakte, bedacht ik dat het een heel prettige dag was geworden! Het werk was af. Ik had leuke mensen gesproken. Een fijne wandeling gemaakt. Zorgen, onvrede en frustratie waren naar de achtergrond verdwenen. Ik voelde me fitter dan bij het opstaan.

Met bah was die dag begonnen en het had er alle schijn van, dat het een grote baaldag zou worden. Maar dat werd het niet. Op het eind van de dag kon ik niet anders dan blij en verrast dank U wel zeggen. Want deze omslag kwam niet uit mezelf voort. Ik had die ochtend geen flinke portie positiviteit die tot iets moois kon uitgroeien. Dit kwam van buiten mij, van boven. Mijn gebed was verhoord. Het enige dat ik inbracht was dat mosterdzaadje geloof dat het bidden niet wilde, niet kon opgeven.

Het was ook een zeer welkome bevestiging van mijn besluit (4 sept 2025) om van God geen dromen, engelen, ingevingen te verwachten, geen licht of stem. Want zulke bijzondere dingen ontving ik na dit gebed ook niet. Mijn gebed werd anders verhoord. Op een of andere manier was mijn weg voorspoedig gemaakt. Ik leer de oude les van en bidden en werken opnieuw. Ik moet allebei doen en blijven doen. Wat God doet, dat zal ik soms wel, soms niet zien.

Winst was ook dat wat ik geloof over mensen - hun ziekelijke ikzucht en hun genezing door God (zie sleutelverhaal  en dit ene) - werd bevestigd.