Bijbelse Verhalen en Thema's

Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus: in zijn grote barmhartigheid heeft Hij ons door de opstanding van Jezus Christus uit de dood opnieuw geboren doen worden en ons zo levende hoop gegeven.
1 Pe 1: 3 (NBV21)


A     Het verhaal van Jack en Rose is in korte tijd wereldberoemd geworden.
Hij, jongeman van eenvoudige komaf
Zij, jonge vrouw van stand, rijk
Allebei aan boord van de Titanic, met duizenden anderen.
Dat grote schip, waarvan iedereen dacht:
daar gebeurt niets mee. Onzinkbaar.
Zojuist begonnen aan zijn eerste vaart: naar Amerika.
Jack wil daarheen om zijn geluk te beproeven
Rose om daar met haar verloofde te trouwen

Maar tijdens de reis vinden Jack en Rose elkaar
Een heftige romance is het gevolg:
Ze houden van elkaar.
En dan slaat het noodlot toe:
De Titanic loopt op een ijsberg
Binnen de kortste keren zinkt het naar de bodem van de oceaan.
Maar een handjevol mensen komen op tijd in de reddingsboten
Verreweg de meesten verdrinken in het ijskoude water, ook Jack.
Rose komt later wel in Amerika aan,
ze noemt zich dan bij de achternaam van Jack: Dawson.

Een ontroerend verhaal.
Meer dan een rampenfilm
Meer dan een liefdesverhaal
De film brengt ook een levensgevoel tot uiting:
Het laat zien dat het leven soms heel mooi is
als Jack en Rose elkaar krijgen en gelukkig zijn
maar ondertussen koerst het schip wel op de ijsberg af.

De film zegt dat geluk hooguit in het klein kan bestaan.
Want ondertussen koerst het grote schip dat de aarde is
op een regelrechte ramp af
- een samenleving die verloedert
- Trump die zich nergens aan stoort
- de natuur uitgeput, het klimaat ontregeld
En dat grote onheil, de echte ramp kan niemand afwenden.
Dan breekt ook het kleine geluk in stukken.

Herkennen we dat? Een tragisch levensgevoel.
Dag in dag uit komt uit de krant, komt via de tv
toch de boodschap door
Het gaat niet goed / We zijn te laat /
Er is geen hoop.




B     Er is geen hoop,
wij voelen wel dat is gevaarlijk
Want : “hoop doet leven” zeggen we, en terecht
Wie hoopt, heeft iets om naar uit te zien
een werkloze op een nieuwe baan
iemand die ziek is op beterschap
en wie hoopt er niet dat het nog weer eens wat beter gaat
met de kerk, met onze gemeente?
hoop maakt je sterk
wie hoopt zet door, ook al is het moeilijk
wie hoopt houdt vol, ook al duurt het lang: de zoveelste sollicitatiebrief.

Symbool van de hoop is niet voor niets het anker
Een anker zorgt voor houvast
Een schip dat voor anker gaat,
drijft niet mee met de stroom
Het anker van de hoop geeft ons houvast
Dat de teleurstellingen en moeilijkheden ons niet meenemen
maar dat wij ondanks alles uitzicht op betere tijden houden
Wie hoopt is weerbaar


Daarom proberen we de hoop vast te houden.
En we zeggen optimistisch bij onszelf,
Een dreigende ramp?
kom, kom het zal wel een beetje meevallen
Mensen worden steeds beschaafder
Dokters worden ook steeds knapper: we gaan vooruit
We hopen op een betere wereld
volken die in de VN hun meningsverschillen bijleggen
En het gat in de ozonlaag, dat is al weer gerepareerd.
En de kerk? De kerk zal echt niet verdwijnen hoor.

Het grote schip, de aarde, op een rampkoers?
Daar denken we liever niet aan
En wie zulke dingen hardop zegt geldt als een doemdenker
een pessimist…
Of zou het gewoon zakelijk, nuchter realisme kunnen zijn?
In elk geval realistischer dan het optimisme van de struisvogel:
Niets aan de hand, zegt het stomme dier, het heeft zijn kop in het zand.

De werkelijkheid niet willen zien
Die zijn er ook genoeg:
De populairste zenders hebben niet eens een nieuwsrubriek
alleen maar amusement.



C     Het leven is een feestje, zei een jongeman
je hoeft alleen maar de slingers op te hangen
En dat deed hij: s morgens al aan de champagne
en als hij zich verveelde een vakantietje in Thailand
Hij ging lachend door het leven.
Maar: kun je die zonnige instelling vasthouden?
Kom je er mee uit, met dit optimisme?

Wat als je ogen op een dag open gaan voor de mensen
in jouw vakantieland:
hun armoede, hun honger, hun krotten

Wat als het geluk je in de steek laat
Als de dokter zegt: sorry meneer, maar u zult er mee moeten leren leven

En steeds beschaafder de mensen?
Moet je sommige politici eens horen
Moet je eens naar conferenciers luisteren: is dat humor?
Moet je eens lezen wat erop tiktok voorbij komt: wat een gescheld en beledigen
Is dat ook al vrijheid van meningsuiting?

En wat als je ogen open gaan voor het mateloze bloedvergieten
de onmacht van de VN om wat Oekraine te doen, of aan Gaza
En wat als je bedenkt dat de verwoesting van de natuur
in een ongehoord tempo doorgaat
ondanks alle mooie woorden en conferenties.

Daar lijden we schipbreuk
Het stormt en het anker van de hoop?
Dat houdt het niet
het schiet a.h.w. los uit de bodem
Het anker is wel goed
de bodem deugt niet
Het is wel goed om te hopen
maar je kunt die blijkbaar niet verankeren
in wat wij mensen kunnen
in de dokters die zo knap zijn
in de mensheid die vooruit gaat

Dat is drijfzand
Als de storm opsteekt houdt het anker het niet
Het glijdt over de bodem maar het blijft nergens haken
Dan is het gebeurd met je optimisme
Dan sterft de hoop.




D     Petrus, en de eerste christenen aan wie hij zijn brief schreef
kennen deze maar al te menselijke ervaring.
Ook in hun leven heeft het gestormd!
Teleurstelling, ziekte
Vervolgingen om het geloof
Marteling en dood
Het heeft aan hun ankers gerukt
Zij hebben niet tegen beter weten in geroepen:
het zal wel meevallen
Zij hebben ontdekt dat je jezelf geen hoop kunt geven
Hoop verankerd in kansen en mogelijkheden,
houdt het niet
Hoop gebaseerd op wat voor ogen is,
laat je op het beslissende moment in de steek.
Dan ben je machteloos:
meegenomen door de stroom van lotgevallen
Ankers die alleen maar zand omwoelen.

Toen is hun anker opeens blijven haken.
Juist toen al hun hoop gestorven was.
kwam er een nieuwe hoop tot leven:
niet gebaseerd op kansen en mogelijkheden die wij zien
maar: andere hoop...nieuwe hoop
gewekt door God, geboren uit het evangelie
Wedergeboren tot een levende hoop

Zij hebben het blijde nieuws geloofd
van God die de wereld liefheeft
en zijn Zoon Jezus heeft gezonden
en de Geest van Christus heeft gegeven
en de apostelen zend naar al de volken op aarde.
Omdat God zo bezig was, grepen zij moed:
deze wereld is blijkbaar toch de moeite waard (v. Ruler, het leven een feest, 82)
God verandert de mensen...de wereld
Oh, mochten ze daarin betrokken worden
mochten ze daar wat van meekrijgen.

Dat is hoop die ontspringt aan het verhaal van Jezus
Dat is rotsbodem voor het anker van de hoop:
Hoop verankerd in de levende God
die mogelijkheden ziet waar wij enkel onmogelijkheden zien
die kansen ziet waar wij enkel moeilijkheden verwachten
die moed geeft en kracht
voor de dingen waar wij zo tegen op zien
die leven geeft waar wij de dood voor ogen hebben




E      In de bijbel staat het verhaal van Jeremia, de profeet...
Hij maakt mee dat Jeruzalem wordt belegerd en ingenomen
en de bevolking wordt gedeporteerd naar Babel.
Niemand die dan nog durft te hopen.
Maar vlak voordat dat gebeurt koopt Jeremia een akker...
De mensen zullen wel gedacht hebben: Wat mankeert hem.?
Laat hij realistisch zijn en zijn geld en energie
bewaren voor de lange reis naar Babel en het slavenleven daar.

Maar Jeremia laat zien
dat hij niet zonder hoop is:
ooit zal hij / of anders zijn kinderen
dit stuk land bezitten en bewerken
Zijn hoop is niet “het zal wel een beetje meevallen”
Hij voelt heel best aan wat er staat te gebeuren.
Maar daarboven uit:
Zijn hoop is op God
die wel Jeruzalem laat ingenomen worden
maar zijn volk nooit in de steek laat

Dat is een levende hoop:
Je kunt het moeilijk hebben
Met wat er gebeurt in de wereld om je heen
Met de zorgen om de kerk
Met de verdrietigheden in je eigen leven
maar dan toch diep van binnen weten: dit is het laatste niet

Niet dat je alles begrijpt wat er gebeurt
helemaal niet!
De vragen en waaroms zijn er net zo goed
Soms/vaak is er geen antwoord, geen daarom.

Maar : je kent het verhaal van Jezus
je hebt de liefde van God gezien
de uitwerking van zijn liefde in dit leven
Ja zelfs zijn trouw door de dood heen
Dan is er niets zo uitzichtloos als het lijkt.
Misschien maken we het mee:
Een onverwachte wending die weer hoop geeft!
En hoe dan ook:
Voorbij alle rampen wacht ons het eeuwige leven
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
waar geen dood en geen verdriet meer zal zijn
maar God alles in allen.

God zal het ons geven
Zowaar als Christus uit de doden is opgewekt.
Wie hier voor anker gaat, verliest de hoop nooit meer
Die is ahw opnieuw geboren: tot een levende hoop.




F     Iemand vroeg eens:
Dominee, vind je het niet erg dat de belangstelling
God en geloof en de kerk zo terugloopt.
Zal dat nog eens stoppen?
Ben je niet bezorgd?

Maar natuurlijk vind ik het erg.
Het is ontzettend jammer dat het schip van de kerk
op de ijsberg van de moderne tijd is gevaren
en lek is geraakt.
Ik behoor niet tot de mensen die zeggen
dat er niets aan de hand is
of dat het vanzelf wel goed komt.
Dat doet me teveel denken aan dat muziekbandje op de Titanic
dat maar bleef doorspelen
zelfs toen ze met hun voeten al in het water stonden.

Maar als het schip lek is
zijn er altijd nog de kleine reddingsbootjes!
Ik denk dat daar de toekomst van onze kerk ligt:
in kleinere vormen van kerk zijn:
een gospelgroep, een koor
een dienst in school of sporthal
een actie voor een dorpje in Senegal
een vergadering van het wijkteam
een huisgemeente bij de kerktelefoon
een kring met ouders over geloofsopvoeding
…..
Kleine kringen van mensen van geloof, hoop en liefe.
Mensen die dat willen delen met elkaar
en met anderen om hen heen.

Dat lijkt weinig, en klein in vergelijking met vroeger
Net zo klein als dat akkertje van Jeremia
in vergelijking met ooit het beloofde land.

Maar niet de omvang telt.
Wat telt is dat de Eeuwige zijn werk niet opgeeft.
60 jaar na de ballingschap
keerde het Joodse volk terug uit de Babel.
Het was en is goed om de hoop niet op te geven!
Het was en is goed om in kleine kringen het geloof te bewaren
om ervan te zingen, van te spreken
om het de kinderen mee te geven.
Zo zullen de scheepjes van de kerk de overkant bereiken.  AMEN